Skip to main content

податоци за флората / фауна

Фауна
име Семејство Род Статус на присуство Население Опис Можни закани Распространетост во Грција Информации место Цветови Игли Биолошки барања Географска распространетост Плод Стебленца Цветови Игли Семе Листови Употреба
Ursus arctos (Мечка) Кафеавата мечка е животно што јаде сè. Не го напаѓа човекот освен ако не почувствува опасност за себе или за нејзините малечки.Населението на кафеавата мечка во Грција е проценето на околу 350-400 единки. Живеат во две независни населенија кои меѓу себе не комуницираат географски. Најголемото население живее во пошироката област на планинскиот венец Пиндос, а второто во пошироката област на планинскиот венец Родопи. Последните години постојат стабилни показатели за присуство на мечката во планинската оска Ворас-Олимп и во средна Грција, до планинска Навпактија, области каде видот не бил документиран во претходните 70 години. Двете основни закани за кафеавата мечка во Грција е намерното или случајното убивање, и губењето или поделбата на хабитатот.   
  1. Црвен список на загрозени видови во Грција, Министерство за средина, енергија и климатска промена, Грчко зоолошко друштво, WWF Грција, Грчко орнитолошко друштво, Грчко херпетолошко друштво, Институт за спелеолошки истражувања на Грција.

  2. http://www.arcturos.gr/el/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=5&Itemid=0

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Црна Шума
Vulpes vulpes (Лисица)
  1. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  2. Цунис Г., Цицачите во Грција, издавачка куќа Пергамини.

  3. http://wildlife-vetauth.blogspot.gr/p/blog-page.html

  4. http://www.gpeppas.gr/thireftes/alepou/alepou.html

  5. http://filotis.itia.ntua.gr/species/d/6195/?sort=site_name_gr

  6. http://www.gbif.org/species/6164290

  7. http://www.theanimalfiles.com/mammals/carnivores/fox_red.html

  8. http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=726934

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Пожарски бањи l
Capreolus capreolus (Срна)
  1. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  2. Цунис Γ., Цицачите во Грција, издавачка куќа Пергамини.

  3. http://www.arcturos.gr/el/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=3&Itemid=8

  4. http://filotis.itia.ntua.gr/species/d/6210/

  5. http://www.iucnredlist.org/details/42395/0

  6. http://www.arkive.org/roe-deer/capreolus-capreolus/

  7. http://animaldiversity.org/accounts/Capreolus_capreolus/

  8. http://www.faunaeur.org/full_results.php?id=305258

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Пожарски бањи l
Lynx lynx (Рис)
  1. Коминос Т. и Годис К., 2004 Прелиминарна студија за рисот (Lynx lynx) во областа на Кајмакчалан. Краен извештај. Програма ЕТЕРПС, Арктурос.

  2. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  3. Цунис Γ., Цицачите во Грција, издавачка куќа Пергамини.

  4. http://www.arcturos.gr/el/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=10&Itemid=6

  5. http://www.elet.gr/pages/wp-content/uploads/59-Pages-from-3o-praktika.pdf

  6. http://www.arkive.org/eurasian-lynx/lynx-lynx/

  7. http://www.lcie.org/Large-carnivores/Eurasian-lynx

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Пожарски бањи l
Sus scrofa (Дива свиња)
  1. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  2. Цунис Γ., Цицачите во Грција, издавач Пергамини.

  3. http://www.ihunt.gr/node/119

  4. http://www.topeiros.gr/toperos/stena/pages/06thilastika.htm

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Пожарски бањи l
Canis lupus (Волк) Еден волк може да го слушне завивањето на друг волк на оддалеченост од 10 км., а човекот во таков случај не слуша ништо. Се смета дека во Грција денес живеат околу 700 волци речиси во целата континентална земја, северно од Ботиаја. Во овие области волкот живее во многубројни малечки и меѓусебно изолирани групи, со интензивно присуство на места каде постои номадско сточарство, или пак каде сè уште постојат големи планински комплекси без големо човечко присуство. Намалувањето на природниот плен на волкот (елен, срна, дива свиња) што се должи на човечки фактори, го тера волкот да се заврти кон сточарските животни, што во комбинација со постепеното олабавување во превенција на штетите, претставува факт што го интензивира судирот помеѓу човекот и волкот. Заседите и отровните стапици продолжуваат да постојат како најприфатени практики за убивање на волкот, и покрај тоа што со закон од 1991 користењето на овие практики е строго забрането. Исто така, ширењето на човечката активност дури и во непристапни и далечни области, големите технички градилишта, создавањето големи и неконтролирани мрежи шумски патишта, ширењето на пасиштата и намалувањето на пошумените површини, постепено водат кон деградација на хабитатот на волкот и загрозување на неговиот опстанок.  
  1. Илиопулос Γ. 1999a. Распределба, процена на големината и тенденции на населението на волкот во Грција. Посреден извештај, Програма „ВОЛК“, IFE97 NAT/GR/004249, Арктурос, Министерство за земјоделие-Генерален Директорат за Шумарство

  2. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  3. Цунис Γ., Цицачите во Грција, издавачка куќа Пергамини.

  4. http://www.callisto.gr/lykos.php

  5. http://www.iucnredlist.org/details/3746/0

  6. http://www.science.smith.edu/msi/pdf/i0076-3519-037-01-0001.pdf

  7. http://www.researchgate.net/profile/Diana_Zlatanova/publication/241704792_HABITAT_VARIABLES_ASSOCIATED_WITH_WOLF_(CANIS_LUPUS_L.)_DISTRIBUTION_AND_ABUNDANCE_IN_BULGARIA/links/00b7d51cad7221e271000000.pdf

  8. http://ielc.libguides.com/sdzg/factsheets/graywolf

  9. http://www.arcturos.gr/el/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=6&Itemid=3

  10. http://www.atticapark.com/zoo-details/5NQD/Grey-wolf

  11. http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=UV6mEQD1xaM%3d&tabid=596&language=el-GR

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Црна Шума
Sciurus vulgaris (Верверица)
  1. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  2. Цунис Γ., Цицачите во Грција, издавачка куќа Пергамини.

  3. http://wildlife-vetauth.blogspot.gr/p/blog-page.html

  4. http://www.iucnredlist.org/details/20025/0

  5. http://www.naturagraeca.com/ws/84,130,58,1,1,%CE%9F-%CE%BA%CF%8C%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%AF%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1

  6. https://www.katakali.net/drupal/?q=thilastika/skioyros

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Црна Шума , Пожарски бањи l
Lepus europaeus (Зајак) λαγιδών
  1. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  2. Цунис Γ., Цицачите во Грција, издавачка куќа Пергамини.

  3. http://wildlife-vetauth.blogspot.gr/p/blog-page.html

  4. http://www.iucnredlist.org/details/41280/0

  5. http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=552501

  6. http://www.faunaeur.org/full_results.php?id=305525

Пиново - Џена и шумата во Пефкото, Црна Шума , Пожарски бањи l
Rupicapra rupicapra (Дивокоза)
  1. Валакос, С., Π. ПафилисΠ. ГеоргакакисΓ. ПапамихаилΠ. ЛиберакисΧ. Симу и Κ. Таксидис, Диви цицачи, Национален и Каподистриски Универзитет во Атина, 2012.

  2. Цунис Γ., Цицачите во Грција, издавачка куќа Пергамини.

  3. http://www.iucnredlist.org/details/full/39255/0

  4. http://www.env-edu.gr/Chapters.aspx?id=88

  5. http://www.biodiversity-info.gr/index.php/el/greek-nature-and-biodiversity/species/fauna/mammals/rupicapra-rupicapra

  6. http://www.arcturos.gr/el/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=8&Itemid=4

  7. http://pixabay.com/el/%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B9%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B4%CE%BF-rupicapra-rupicapra-gams-60083/

  8. http://dasarxeio.com/2014/09/03/758-4

Пожарски бањи l, Црна Шума , Пиново - Џена и шумата во Пефкото
Testudo hermanni (Ридска желка) континентална Грција, Пелопонез, Евбеја, Јонски острови. Веројатно е дека е на островите е однесена од човекот.
  1. Арнолд Н. E., Влекачи и водоземци во Европа, Princeton University Press, 2003.

  2. Валакос Ед., П. Пафилис, Сотиропулос П. Либеракис и П. Марагу, Влекачите и водоземците во Грција, Издание Химера, 2008.
  3. Пафилис П. и С. Βαλάκος, Влекачите и водоземците во Грција: водич за препознавање, Издавачка куќа Патаки, 2012.
  4. Димитропулос Α. и Γ. Јоанидис, Рептили во Грција и Кипар, Издавачка куќа Коан, 2002.
  5. http://www.herpetofauna.gr/index.php?module=cats&page=read&id=70

  6. http://www.iucnredlist.org/details/21648/0

  7. http://tortoise.org/archives/herman.html

  8. http://www.arkive.org/hermanns-tortoise/testudo-hermanni/

  9. http://www.iucn-tftsg.org/wp-content/uploads/file/Accounts/crm_5_059_hermanni_v1_2011.pdf

  10. http://animaldiversity.org/accounts/Testudo_hermanni/

  11. http://www.hermannihaven.com/#!western-vs-eastern/c1mxv

  12. http://www.britishcheloniagroup.org.uk/caresheets/caremed

  13. http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=551866

Testudo graeca (Грчка желка) централна и источна Македонија, Тракија, Тасос, Самотраки, Лимнос, Лезбос, Хиос, Самос, Лерос, Кос, Сими, Саламина. Исто така, воведена е во доста други области и острови, па така, индивидуални населенија се забележуваат на Крит, Евбеја, Пелопонез, а можно е и на други места.

Arnold, N. E., Reptiles and amphibians of Europe, Princeton University Press, 2003.

Valakos, ED, P. Pafilis, Sotiropoulos, P. Lymberakis, and P. Maragou, The Amphibians and Reptiles of Greece, Edition Chimaira, 2008.

Παφίλης, Π. και Σ. Βαλάκος, Αμφίβια και ερπετά της Ελλάδας: οδηγός αναγνώρισης, Εκδόσεις Πατάκη, 2012.

Δημητρόπουλος, Α. και Γ. Ιωαννίδης, Ερπετά της Ελλάδας και της Κύπρου, Εκδόσεις Κοάν, 2002.

http://www.herpetofauna.gr/index.php?module=cats&page=read&id=69&sid=67

http://www.katakali.net/drupal/?q=erpeta/elliniki-xelona

http://www.arkive.org/greek-tortoise/testudo-graeca/

http://www.iucnredlist.org/details/21646/1

http://reptile-database.reptarium.cz/species?genus=Testudo&species=graeca

http://www.amasquefa.com/uploads/Testudo_graeca_ibera439.pdf

http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=551865

Falco peregrinus peregrinus (сив сокол) Falconidae

Falco

Проценетото населението на видот во нашата земја е околу 100-250 пара. Прави гнезда на стрмни карпи и во високи дрва. Се храни главно во отворени површини, ловејќи птици со мала и средна големина. Се смета дека најважна закана е користењето на пестициди и хербициди, кои преку ланецот на исхрана стигнуваат до видот, незаконскиот лов и трговијата со јајца и пилиња за соколарство.
  1. Акриотис Т., 1995. Грчки хабитати, авифауна и нејзина заштита. Во: Боназунтас М. и А. Кацаити, Одбрани теми од управувањето со средината. Музеј на природна историја Гуландри

  2. Делигеоргис Ј., 2004 Авифауната во северниот дел на реката Лудиас и влијанието на човековите активности врз неа. магистерски труд, Аристотелов универзитет во Солун.

  3. Казанѕидис С., Цакирис Р., Дималексис А., 2003 „Авифауната во псевдоалпските ливади на областа Џена - Пиново и активностите за нејзиното зачувување“ Во: Платис П. и Т. Папахристу (изд.), Белешки од 3 та Сегрчка конференција за полиња и ливади , Карпениси, 4-6 септември 2002, стр. 469-476. Министерство за земјоделски развој и храна - Грчко друштво за полиња и ливади.

  4. Коминос Т., 1995 Китира - На патот на птиците. Грчко орнитолошко друштво

  5. http://www.arkive.org/peregrine-falcon/falco-peregrinus/

  6. http://www.xeno-canto.org/species/Falco-peregrinus

  7. http://www.allaboutbirds.org/guide/Peregrine_Falcon/id

  8. http://www.iucnredlist.org/details/45354964/0

  9. http://globalraptors.org/grin/SpeciesResults.asp?specID=8248

  10. http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=175604

  11. http://www.fs.fed.us/database/feis/animals/bird/fape/all.html

  12. http://www.destinationcrete.gr/el/chlorida-a-panida/cretan-eagles

  13. http://filotis.itia.ntua.gr/species/d/5708/

  14. http://www.poulia.info/2011/10/blog-post_6665.html

Пиново - Џена и шумата во Пефкото
Aquila chrysaetos (Златен орел) Accipitridae

Aquila

Во Грција златниот орел беше чест до почетокот на 19от век во целата континентална земја, но и на некои од островите во Егејското и Јонското Море. Проценката за состојбата на населението во текот на 90-тите години е дека е намалено на 60-80. Живее на планини со отворени карпести области и пошумени падини на надморска висина од 400-1.800 м. Видот зафаќа мал радиус на движење (околу 50 км2), во периодот на репродукција и во близина на гнездото, а во текот на летниот период, особено по осамостојувањето на пилињата, ја зголемува површината на областа во потрага по храна. Освен од стапиците, златниот орел е во опасност и од незаконскиот лов. Индиректна закана за видот е намалувањето на населението на видовите што ги лови, што се должи на интензивирањето на земјоделството и напуштање на планинското стопанство. 
  1. Акриотис Т., 1995. Грчки хабитати, авифауна и нејзина заштита. Во: Боназунтас М. и А. Кацаити, Одбрани теми од управувањето со средината. Музеј на природна историја Гуландри

  2. Делигеоргис Ј., 2004 Авифауната во северниот дел на реката Лудиас и влијанието на човековите активности врз неа. магистерски труд, Аристотелов универзитет во Солун.

  3. Казанѕидис С., Цакирис Р., Дималексис А., 2003 „Авифауната во псевдоалпските ливади на областа Џена - Пиново и активностите за нејзиното зачувување“ Во: Платис П. и Т. Папахристу (изд.), Белешки од 3 та Сегрчка конференција за полиња и ливади , Карпениси, 4-6 септември 2002, стр. 469-476. Министерство за земјоделски развој и храна - Грчко друштво за полиња и ливади.

  4. Коминос Т., 1995 Китира - На патот на птиците. Грчко орнитолошко друштво

  5. https://www.katakali.net/drupal/ierakomorfa/xrysaetos

  6. http://www.arkive.org/golden-eagle/aquila-chrysaetos/

  7. http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3537

  8. http://animaldiversity.org/accounts/Aquila_chrysaetos/

  9. http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=175407

  10. http://globalraptors.org/grin/SpeciesResults.asp?specID=8162

  11. http://library.sandiegozoo.org/factsheets/golden_eagle/golden_eagle.htm

  12. http://www.xeno-canto.org/species/Aquila-chrysaetos

Пиново - Џена и шумата во Пефкото
Aquila heliaca (Кралски орел) Accipitridae

Aquila

Кралскиот орел е вид загрозен во целиот свет и најреткиот предатор во земјата кој однеодамна престана да прави гнезда. Европското население е проценето на околу 320-570 пара, со општа тенденција за намалување. Во нашата земја се врши често набљудување на кралскиот орел во зима и во текот на селењето, но показателите за можно вгнездување се мошне мали. Се работи за вид којшто е поврзан со традиционалниот земјоделски предел на рамнинските области, каде постои мешавина на култури од житарици, ливади за пасење и мали природни водени хабитати. Се храни со мали цицачи (стоболки, зајаци, глодари) кои ги лови на отворени површини. Прави гнезда во големи дрва во рамнинската и полупланинската зона. Најсериозните закани за видот се намалувањето на неговите хабитати заради интензивирање на земјоделството, уништување на местата за вгнездување во рамнинските и полупланинските области (големи дрва) и незаконското користење на токсични стапици.
  1. Акриотис Т., 1995. Грчки хабитати, авифауна и нејзина заштита. Во: Боназунтас М. и А. Кацаити, Одбрани теми од управувањето со средината. Музеј на природна историја Гуландри

  2. Делигеоргис Ј., 2004 Авифауната во северниот дел на реката Лудиас и влијанието на човековите активности врз неа. магистерски труд, Аристотелов универзитет во Солун.

  3. Казанѕидис С., Цакирис Р., Дималексис А., 2003 „Авифауната во псевдоалпските ливади на областа Џена - Пиново и активностите за нејзиното зачувување“ Во: Платис П. и Т. Папахристу (изд.), Белешки од 3 та Сегрчка конференција за полиња и ливади , Карпениси, 4-6 септември 2002, стр. 469-476. Министерство за земјоделски развој и храна - Грчко друштво за полиња и ливади.

  4. Коминос Т., 1995 Китира - На патот на птиците. Грчко орнитолошко друштво

  5. http://www.poulia.info/2011/10/blog-post_1641.html

  6. http://www.ornithologiki.gr/page_cn.php?tID=2369

  7. http://www.kykpee.org/istoselides/istoselides_greek/eidos_tou_mina_to_eidos_tou_dekemvri_2013.html

  8. http://www.arkive.org/imperial-eagle/aquila-heliaca/

  9. http://www.birdlife.org/datazone/species/factsheet/22696048

  10. http://animaldiversity.org/accounts/Aquila_heliaca/

  11. http://www.eagledirectory.org/species/eastern_imperial_eagle.html

  12. http://ec.europa.eu/environment/nature/conservation/wildbirds/action_plans/docs/aquila_heliaca.pdf

  13. http://www.globalraptors.org/grin/SpeciesResults.asp?specID=8166

  14. http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?avibaseid=469DCF57248A1C69

  15. http://www.planetofbirds.com/accipitriformes-accipitridae-imperial-eagle-aquila-heliaca

  16. http://www.biodiversity-info.gr/index.php/el/greek-nature-and-biodiversity/species/fauna/birds/aquila-heliaca

  17. https://wwfaction.wordpress.com/tag/%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%82/

Пиново - Џена и шумата во Пефкото
Circaetus gallicus (краток потскокнуваше змија орел) Accipitridae

Circaetus

Орелот-змијар е преселнички вид. Во Грција се проценува дека вкупното население на видот е околу 300 - 500 пара. Орелот-змијар се храни главно со змии, но и со гуштери кои ги наоѓа на површини со ретка дрвеста вегетација или грмушки. Деградација или уништување на областите во кои се хранат е можеби најважната закана за видот. Вообичаените причини за деградација обично се:а) отсуство на простор во и во близина на култивирани површини кои обично претставуваат хабитати на влекачи,б) затворање на чистините во шумите, ив) повторното пошумување со што се ограничува распоредот на фауната за влекачи.
  1. Акриотис Т., 1995. Грчки хабитати, авифауна и нејзина заштита. Во: Боназунтас М. и А. Кацаити, Одбрани теми од управувањето со средината. Музеј на природна историја Гуландри

  2. Делигеоргис Ј., 2004 Авифауната во северниот дел на реката Лудиас и влијанието на човековите активности врз неа. магистерски труд, Аристотелов универзитет во Солун.

  3. Казанѕидис С., Цакирис Р., Дималексис А., 2003 „Авифауната во псевдоалпските ливади на областа Џена - Пиново и активностите за нејзиното зачувување“ Во: Платис П. и Т. Папахристу (изд.), Белешки од 3та Сегрчка конференција за полиња и ливади , Карпениси, 4-6 септември 2002, стр. 469-476. Министерство за земјоделски развој и храна - Грчко друштво за полиња и ливади.

  4. Коминос Т., 1995 Китира - На патот на птиците. Грчко орнитолошко друштво

  5. http://bird-guide.l-studio.gr/sp.php?ln=gr&sp_id=89

  6. http://www.arkive.org/short-toed-snake-eagle/circaetus-gallicus/

  7. http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=32257

  8. http://www.xeno-canto.org/species/Circaetus-gallicus

  9. http://www.europeanraptors.org/raptors/short_toed_eagle.html

  10. http://www.iucnredlist.org/details/22734216/0

  11. https://www.katakali.net/drupal/ierakomorfa/fidaetos

  12. http://www.edessacity.gr/tourism/pella/wetland/ed801-2-wbirds3_el.htm

Пиново - Џена и шумата во Пефкото
Gyps fulvus (Белоглав мршојад) Accipitridae

Gyps

Во Грција населението на мршојадот во 80-тите години беше околу 450 пара. Според понови процени, населението не е поголемо од 300 пара, а според други процени, околу 400- 500 пара или помалку.  Во Грција населението на мршојадот во 80-тите години беше околу 450 пара. Според понови процени, населението не е поголемо од 300 пара, а според други процени, околу 400- 500 пара или помалку.  Ова е вид кој формира колонии и се среќава на отворени површини со ретка вегетација, а прави гнезда на стрмни, не многу високи карпи. Површината на која ловат обично се протега во радиус од 30 - 40 км. околу колонијата, но единките кои бараат храна, може да се забележат и многу подалеку. Се хранат со мрши од стопански животни со средна и голема големина, како на пример коњи и говеда. Ги претпочитаат главно меките делови од мртвите животни, а имаат особена слабост кон внатрешните органи. Остриот вид, летачките способности и воглавно друштвеното однесување им помагаат да ги најдат мршите пред распаѓањето, што е особено корисно во топли клими, каде мртвите животни претставуваат извори на инфекции. Основните закани со кои се соочуваат овие птици се токсичните стапици и незаконскиот лов, како и напуштањето на традиционалните облици на одгледување стока.
  1. Акриотис Т., 1995. Грчки хабитати, авифауна и нејзина заштита. Во: Боназунтас М. и А. Кацаити, Одбрани теми од управувањето со средината. Музеј на природна историја Гуландри

  2. Делигеоргис Ј., 2004 Авифауната во северниот дел на реката Лудиас и влијанието на човековите активности врз неа. магистерски труд, Аристотелов универзитет во Солун.

  3. Казанѕидис С., Цакирис Р., Дималексис А., 2003 „Авифауната во псевдоалпските ливади на областа Џена - Пиново и активностите за нејзиното зачувување“ Во: Платис П. и Т. Папахристу (изд.), Белешки од 3та Сегрчка конференција за полиња и ливади , Карпениси, 4-6 септември 2002, стр. 469 - 476. Министерство за земјоделски развој и храна - Грчко друштво за полиња и ливади.

  4. Коминос Т., 1995 Китира - На патот на птиците. Грчко орнитолошко друштво

  5. http://www.poulia.info/2011/10/blog-post_1474.html

  6. http://bird-guide.l-studio.gr/sp.php?ln=gr&sp_id=87

  7. http://www.arkive.org/eurasian-griffon/gyps-fulvus

  8. http://www.europeanraptors.org/raptors/eurasian_griffon_vulture.html

  9. http://www.planetofbirds.com/accipitriformes-accipitridae-griffon-gyps-fulvus

  10. http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3378

Пиново - Џена и шумата во Пефкото
Pernis apivorus (Јастреб глувчар) Accipitridae

Pernis

Јастребот глувчар е преселнички вид. Во Грција доаѓа обично на почетокот на мај и заминува на крајот на септември во Африка (јужно од Сахара) каде што презимува. Населението во Грција е проценето на околу 250 пара со тенденција на намалување во последните години (Генсбол 1992).  Се работи за шумски вид. Прави гнезда во дрва и ги претпочита листопадните дрва, особено дабовите. Се храни главно со инсекти (особено оси), а поретко со влекачи, водоземци, но и плодови. Обично лови во отворени површини со поретка вегетација, во чистини или на границите на шумите во близина на почвата. Замена на отворените букови шуми со повторно пошумување, и општо, намалувањето на отворените ливади постепено ги ограничува областите во кое се храни овој вид.

Акриотис Т., 1995. Грчки хабитати, авифауна и нејзина заштита. Во: Боназунтас М. и А. Кацаити, Одбрани теми од управувањето со средината. Музеј на природна историја Гуландри

Делигеоргис Ј., 2004 Авифауната во северниот дел на реката Лудиас и влијанието на човековите активности врз неа. магистерски труд, Аристотелов универзитет во Солун.

Казанѕидис С., Цакирис Р., Дималексис А., 2003 „Авифауната во псевдоалпските ливади на областа Џена - Пиново и активностите за нејзиното зачувување“. Во: Платис П. и Т. Папахристу (изд.), Белешки од 3та Сегрчка конференција за полиња и ливади , Карпениси, 4-6 септември 2002, стр. 469 - 476. Министерство за земјоделски развој и храна - Грчко друштво за полиња и ливади.

Коминос Т., 1995 Китира - На патот на птиците. Грчко орнитолошко друштво

http://www.europeanraptors.org/raptors/european_honey_buzzard.html

http://www.poulia.info/2011/10/blog-post_1384.html

http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3334

http://www.katakali.net/drupal/ierakomorfa/sfikiaris

http://filotis.itia.ntua.gr/species/d/5667

Црна Шума
Флора
име Семејство Род Статус на присуство Население Опис Можни закани Распространетост во Грција Информации место Цветови Игли Биолошки барања Географска распространетост Плод Стебленца Цветови Игли Семе Листови Употреба
Platanus orientalis (ориентални рамни) Platanaceae

Platanus  

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Λουτρά Λουτρακίου
Epilobium palustre

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

http://www.luontoportti.com/suomi/en/kukkakasvit/marsh-willowherb  >> 

http://plants.usda.gov/core/profile?symbol=EPPA  >> 

http://eol.org/pages/582999/overview >> 

http://www.plant-identification.co.uk/skye/onagraceae/epilobium-palustre.htm  >> 

http://www.pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Epilobium+palustre >> 

http://www.calflora.org/cgi-bin/species_query.cgi?where-taxon=Epilobium+palustre >> 

Epilobium angustifolium(вид на папрат) Onagraceae

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Терапевтските одлики се наоѓаат во цветовите и листовите на растението.Одликите на растението се познати одамна, бидејќи се спомнуваат во книги од 1880. Но, беа заборавени и растението не се користеше сè додека австрискиот ботанолог Мариа Требен не го откри неговото позитивно влијание при лекувањето на простата. Резултатите беа зачудувачки, бидејќи најпрво во Австрија и Германија, а подоцна и во Америка, растението стана многу барано.Растението содржи флавоноиди, специјални соединенија куеферол, керцетин и мирицетин. Исто така, најдени се и разни естери, ситостероли и гликозиди. Има антибактериски, антифламаторни и антимикробни и антиоксидантни својства. Се употребува за лечење на зголемена простата, цистит и воспаление на бубрези. Дејствува добро заради антивоспалителното дејство кај инфекции на уринарниот систем, бронхијални инфекции, колит и синдромот на чувствителни црева. Има добро дејство при пролив и инконтинеција кај мажи и жени.Помага во одржувањето на здравјето на бубрежните цисти и простатата.
Calamitha grandiflora (Шумски чај) Labiatae

Сфикас Г., Дивите цвеќиња на Крит, Евстатиадис Груп 1999.

Јахакопулу М., Ароматски и лековити растенија од семејството Labiatae, Оддел ТЕКА, Факултет за технологија и шумарство, ΑΤΕИ Крит, 2007.

[http://nefeli.lib.teicrete.gr/browse/steg/theka/2007/GiachakopoulouMagdalini/attached-document/giaxakopoulou.pdf]

Orchis morio Orchidaceae

­­­Γκανιάτσας, Κ., Συστηματική βοτανική (σπερματόφυτα), Θεσσαλονίκη, 1967.

http://www.greekorchids.gr/Or_morio.htm  >>

Atropos Belladonna SOLANACEAEОва семејство опфаќа билки и грмушки со паралелни или наизменични листови и машко-женски цветови, обично со облик на зраци, со венечни ливчиња и прашници. Плодот е зрнест Atropa (2 вида, 1 грчки). Најпознатиот вид е А. Беладона, кој во северна Грција се среќава во шумите или на ивиците на места покриени со шума. Името доаѓа од зборовите „α“ и „τρέπειν“ што значи „убива“, и „Belladonna“ што значи „убава жена“, заради одликата на супстанцијата атропин која ги шири зениците на очите. Природонаучникот Диоскуридис му го даде името на ова растение. Името на семејството се спомнува во грчката митологија, во приказната за едната од Трите божици на судбината, Атропос, која го сечеше конецот на животот.

Плодот е бобинка со осна плацентација или пак зажлебена чаура.  Atropa belladona е исклучително отровно растение. Високиот степен на токсичност постои во сите делови на растението, а особено во семето, корените и листовите.Веќе со векови е познато како отров, и се употребуваше и како извор за производство на некои лекови, како Јоскиамин, кој е многу опасен за употреба, освен ако не се употребува од специјализирани лица.Симптомите на труење од Беладона е сува и лута уста, воспалена кожа, гадење, конфузност и делириум. Застапниците на хомеопатијата ја препорачуваат Беладона за болести кои имаат слични симптоми. Во хомеопатијата се употребуваат сите делови од Беладона. Растението се толчи и притиска со сокот измешан со алкохол за да се раствори.
Pteridium aquilinum (папрат) Polypodiaceae

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Πίνοβο – Τζένα, Λουτρά Λουτρακίου, Μαύρο δάσος
Juniperus oxycedrus (бодлив смрека) Cupressaceae

Juniperus

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Πίνοβο – Τζένα, Λουτρά Λουτρακίου, Καλή Πεδιάδα
Cornus mas (Дрен) Cornaceae

Cornus

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Πίνοβο – Τζένα, Λουτρά Λουτρακίου
Tilia tomentosa (сребро вар) Tiliaceae 

Tilia

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња-растенија-дрва-зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Corylus avelana (заеднички леска) Betulaceae 

Corylus

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Καλή Πεδιάδα
Ostrya carpinifolia (хоп Габар) Betulaceae 

Ostrya

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Πίνοβο – Τζένα, Καλή Πεδιάδα
Acer pseudoplatanus (Чинар) Aceraceae

Acer

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Καλή Πεδιάδα
Acer campestre (поле јавор) Aceraceae 

Acer

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000.

Λουτρά Λουτρακίου, Καλή Πεδιάδα
Carpinus betulus (Европската габер) Betulaceae

Carpinus

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Πίνοβο – Τζένα, Λουτρά Λουτρακίου, Καλή Πεδιάδα
Fraxinus ornus (Јужноевропска цветни пепел) Oleaceae 

Fraxinus

Градинарство за сите: практична енциклопедија за цвеќиња – растенија – дрва - зеленчук, Издавачка куќа Алкион.

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Сфикас Г., Дрва и грмушки во Грција, Евстатиадис Груп 2000. 

Πίνοβο – Τζένα, Μαύρο δάσος
Fagus sylvatica (Европската бука)

Fagus

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Административна студија на јавните шуми во Алмопија.  

Πίνοβο – Τζένα, Λουτρά Λουτρακίου, Καλή Πεδιάδα, Μαύρο δάσος еднополови. Еднодомно растение. Машките се тркалезни, жолти до црвени разделени цветници кои растат од пазувите на листовите на едногодишните гранки. Женските се главовидни цветници, со кратко и дебело стебленце и се наоѓаат на врвовите на едногодишните гранчиња. Цветаат во април - мај, откако најпрво ќе пораснат листовите. на овој вид му треба влажна почва, хумусна, богата со неоргански хранливи материи, стабилна влага во воздухот и средна клима која повеќе се приближува кон Атлантикот. Издржливо е на сенка повеќе од останатите листопадни дрва. во средна и јужна Европа, од Шпанија до Крим и од Шкотска и Скандинавија до Сицилија и Грција. Во Грција на планината Оксја и посеверно, во букови шуми на централните и западните делови на земјатаДабот е основен составен дел на површината покриена со шуми во оваа област. Создава густи и постојани групации во областа каде се шири, како со чисти, така и со мешани шуми заедно со ела, бел бор, но и со црн бор. Мешавината на овие видови со бука се движи помеѓу пошироките граници, значи од единки, групации, шумички дури и мали дрвореди. Наоѓа многу добри и погодни услови и климатско - почвена средина за добар развој, па затоа ја создава крајната заедница КЛИМАКС. Се смета за вид со прогресивен развој, доминира апсолутно во сите подлабоки, поплодни и повлажни места и одлично се одржува и покрај, понекогаш, неповолните човечки влијанија. плодовите се триаголни и сјајни, црвено - кафеави и по 2 - 3 во дрвеното капаче покриено со остри листови. Созреваат во септември/октомври, во истата година по цветањето.  спирално распоредени, во два реда, овални до елипсоидни со должина 4 - 10 см. и ширина 2,5 - 7 см. Листовите се остри. Основата е широка, од клинест до заоблен облик. Горната површина е темно-зелена. Долната има посветла боја. Ивиците се благо брановидни. Стебленцето е кратко со должина 0,8 - 1,2 см. Дрвото на дабот има голем број намени, како огревно дрво, произведува одличен јаглен, а дрвото за градење од дабови со високо стебло, откако прво ќе се исуши за да се намали неговата еластичност, соодветно е за производство на намештај, столарија итн.
Quercus sessiliflora (Q. Petraea) неподвижни ред Fagaceae

Quercus

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986. 

Πίνοβο – Τζένα, Λουτρά Λουτρακίου, Καλή Πεδιάδα еднополови. Еднодомно растение. Машките имаат висечки реси во средината на едногодишните гранчиња. Женските се индивидуални или пак по 2 - 3 на врвот на едногодишните гранчиња и во пазувите на листовите. Цвета од април до јуни. потребна му плодна, растресита и доста длабока почва. Потребна му е средна количина сончева светлост, а раните мразови се опасни кога е на мала возраст.                   речиси во цела Европа, од Норвешка и јужна Шведска до средна Русија, Црно Море, Мала Азија, јужна Италија, североисточна Шпанија и Велика Британија. Во Грција од северен Пелопонез (област Калаврита) и на север. орев со капаче (желад), без стебленце, со тенки ѕидови и мали, наредени, овални крлушки. Желадите се овални со остар врв. Зреат на крајот на септември-почетокот на октомври со истата година кога цвета. Паѓаат веднаш по созревањето. темно зелени, со ситни и ретки точки, голи. спирално распоредени листови, овални до елипсоидни со должина 8 - 12 см. и ширина 5 - 7 см. Основата е клиновидна, па сè до кружна. Врвот е широк и заоблен или пак благо наострен. Рабовите се благо или длабоко брановидни. Страничните жили обично завршуваат во рабовите. Горната површина е темно - зелена и сјајна. Долната има посветла боја. Стебленцето е долго 1,5 - 2,5 см. Дрвото е важно и се употребува во бродоградилишта и за вински буриња. 
Quercus coccifera (Πρίνος ή πουρνάρι) Fagaceae

Quercus

Πίνοβο – Τζένα, Λουτρά Λουτρακίου, Καλή Πεδιάδα, Μαύρο δάσος еднополови. Еднодомно растение. Машките имаат зеленкасти висечки реси во основата на едногодишните гранчиња. Женските се индивидуални или по 2, на стебленце во точката каде никнува листот. Цвета од април до мај.  потребна му е топла клима и има ограничени потреби од почвата.                        во источната средоземна област. Во Грција, во зоните со блага клима и во најдолната подзона на крајбрежната вегетативна зона.   орев со капаче (желад), без стебленце, со остри крлушки, исправени нагоре или завртени наназад. Желадите се долгнавести, широки и цилиндрични, а врвот е остар и со кафеава боја. Созреваат во октомври/ноември, во втората година од цветањето. Паѓа веднаш по созревањето. Младите стебленца се малку влакнести, а подоцна голи. спирално распоредени листови, кожести со должина 1,5 - 4 см. и ширина 0,5 - 2,5 см. Основата е тркалезна или во облик на срце. Врвот завршува со трн. Имаат брановидни и запчести или рамни рабови. Горната површина е темно-зелена и гола. Долната има посветла боја. Стебленцето е многу кратко, само 1 - 5 см.Стебленца: Младите стебленца се малку влакнести, а подоцна голи. Употреба: освен за производство на црвена боја, желадите од прнар се употребуваат и во медицината како средства против крварење. Исто така, прнарот се употребува како храна за кози. Прнарот развива одбранбен механизам во вид на трња на лисјата против прекумерно пасење. Особено е издржлив на суви услови, па затоа расне на границите на пустините (Сирија, Јордан, Либија). Исто така, на долниот дел на стеблата лесно се развиваат нови ластари после пожар и на тој начин има важна еколошка улога, бидејќи ја штити почвата од ерозија.  
Quercus pubescens (нежен даб) Fagaceae

Quercus

  1. Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

  2. http://www.alekati.gr/%CE%B4%CF%81%CF%85%CF%82_%CF%87%CE%BD%CE%BF%CF%8E%CE%B4%CE%B7%CF%82

Пожарски бањи l, Црна Шума , Пиново - Џена и шумата во Пефкото еднополови. Еднодомно растение. Машките имаат зеленкасти висечки реси во основата на едногодишните гранчиња. Женските се индивидуални или во групи од 2 - 4 (5) на врвот од едногодишните фиданки, се наоѓаат на стебленцата на цветниците кои имаат облик на пченица. Цвета во мај. бара топла клима, потребна му е длабока почва со хранливи материи. Бара сончева светлина. Во јужна Европа, Крим, Кавказ и Мала Азија. Речиси во цела Грција. орев со капаче (желад), без стебленце, полукружно со многубројни крлушки, наредени на желадот како керамиди, густи и влакнести. Желадот е овален со остар врв. Зрее на крајот на септември - почетокот на октомври со истата година кога цвета. Паѓа веднаш по созревањето. младите стебленца често се влакнести.  пирално распоредени со должина 5 - 10 см. и ширина 4 - 6 см. Основата има различни облици. Заоблен врв. Најголемата ширина ја достигнуваат во близина на врвот. Имаат брановидни рабови а постојат и видови чии рабови се назабени или сосем мазни. Страничните жили обично завршуваат во рабовите. Горната површина е темно-зелена, обично гола. Долната има светло - зелена боја и густи влакненца. Младите листови имаат влакненца од двете страни. Стеблото е долго 1 см. и влакнесто. Кората на дабот е едно од најдобрите средства против крварење што постојат во природата. Тоа е одличен лек против пролив, гонореја и крварење. Пијалоците што се подготвуваат од кората помагаат кај болести како што се туберкулоза, запаление на крајници, перниоза итн. Прекумерната и долга внатрешна употреба може да предизвика стомачни проблеми и киселини.Желадите се многу добра храна за животните. Дрвото е одлично за греење за оние што живеат во шумите. Добрите дрва даваат дрво со одличен квалитет за столарија и производство на намештај. Дрвото е компактно и тешко, темнокафеаво, со видливи облици кои се должат на големиот број годишни прстени. Има разни намени речиси кај сите дрвени конструкции.
Betula pendula (сребрена бреза)  Betulaceae

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986. 

Пожарски бањи l, Црна Шума , Пиново - Џена и шумата во Пефкото Еднодомно растение. Машките се бестеблени, имаат кафеави реси кои висат во групи од 1 - 3 на врвовите на долгите гранки. Се јавуваат од есента на претходната година. Женските се зелени, најпрво исправени, а потоа со висечки реси, се наоѓаат на врвовите на едногодишните кратки гранки со листови. Цвета од март до мај. вид издржлив на студ, се јавува во суви и сиромашни, но и во многу влажни почви. Најдобро се развива во влажна, длабока, глинено - песочна почва. Се работи за вид кој бара сончева светлина - неговите потреби за светлина се можеби најголеми од листопадните дрва. Европа и Мала Азија. Ова е единственото растение од видот Betula кое се јавува во нашата земја, и поконкретно на планините Родопи, Фалакро, Пангеос, Ворас и Пајко.  плодови со цилиндрични конуси, светлокафеави до кафеави. Плодовите се светлокафеави со странични крилца 2 - 3 пати пошироки. Зреење од јуни до август во годината на цветање. тенки, обично висат, имаат црвено-кафеава сјајна боја. овални, остри, обично лепливи, со сиво - кафеава боја. голи, со триаголен облик или овални, со остри врвови и должина 3 - 7 см. Листовите се тенки, со груба површина, запчести ивици и мазна основа. Младите се лепливи заради излачувања од жлездите кои подоцна се намалуваат. Новите листови што растат на основата на стеблото и од корењата се поголеми, со облик на срце и влакненца. брезата е природен аналгетик кој содржи салицилна киселина, соединение кое се наоѓа во аспиринот. Пијалокот од пупките и младите листови се користи во традиционалната медицина како бактерицид, антисептик и има смирувачко дејство. Освен другото, листовите од бреза имаат диуретично дејство, помагаат во согорувањето на масти, но и за намалување на мочната киселина. Младите листови се богати со сапонини. Содржат флавински диуретични соединенија, терпени и танини. Кората содржи бетулинол (камфор од бетула) и еден гликозид. Флавините што се состојат во свежите листови помагаат во активирањето на метаболизмот и му помагаат на организмот да се ослободи од она што го оптоварува. Екстрактот од младите листови помагаат да се спречи задржувањето на течности во телото, главно преку зајакнување на метаболизмот. Листовите од бреза се ефективен лек за цистит и за други воспалувања на уринарниот систем. Исто така, го отфрла вишокот на вода од телото. Заради прочистувачкото и диуретско дејство, се употребува за уричен артритис (гихт, подагра), ревматизам и благи артритични болки. 
Abies borisii regis (abies alba X Abies cephalonica, populous hybridogenus) бугарскиот ела Pinaceae

Abies

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

Административна студија на јавните шуми во Алмопија.

Црна Шума , Пиново - Џена и шумата во Пефкото еднополово, еднодомно растение. Машките имаат жолти реси. Женските имаат исправени конуси со жолто - зелена боја: Цвета од април до мај. на пониските гранки врвовите се малку остри или со засек. На погорните гранки имаат остри врвови и општо земено се поголеми. бидејќи се работи за хибридно население, биолошките барања некогаш се поблиски до белата, а некогаш до елата од Кефалонија. Се јавува на надморска висина 800 - 1.800 м., на планини со годишни врнежи над 1.000 мм. Во јужна Бугарија и поранешна јужна Југославија. Во Грција спорадично на Пелопонез, во Тимфристос и Оксја, и оттаму посеверно до границата во мешана шума или во дрвореди.Елата претставува второ по ред дрво во однос на вкупната површина покриена со шума. Во ваквите шуми елата не формира само чисти групации, туку и мешани шуми главно со бука, а поретко со црн и бел бор, но и со даб.     цилиндрични, со должина од 15 см. Имаат различна боја, благо конусен облик и на површината имаат смола. Созреваат во септември/октомври, во годината во која цветаат. Семето паѓа веднаш по созревањето. овални, формираат вистински пршлени со малку смола. триаголно, овално, со светлокостенова боја, со меурчиња со етерични масла и крилце кое го опкружува како покривка.
Pinus sylvestris (Шкотите бор) Pinaceae

Pinus

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986. 

Црна Шума , Пиново - Џена и шумата во Пефкото еднополово, еднодомно растение. Машките имаат жолта боја и овални реси. Женските се црвенкасти, со стебло и исправени конуси во пар. Цвета од април до мај. по 2 во сноп, со должина 4 - 7 см. Имаат остри врвови, полутркалезни и завртени. Надворешната површина има темно зелена, а внатрешната сино - зелена боја. Рок на живеење 3-6 години. вид со голема способност да се приспособува, потребна му е сончева светлина. Не е чувствително на мраз и топли бранови.  во најголемиот дел на северна и средна Европа, како и во северна Азија. Во Грција во северна Грција, а особено во Периволи - Гревена, Пиерија, на Олимп, Вермион, Ворас, Лаилиа, Орвилос и Родопи. овални и конусни, со должина 3 - 6 см. Имаат криво стебленце и завртени се нанадвор. Незрелите се зелени, а зрелите сиво-кафеави. Созреваат во октомври/ноември, во втората година од цветањето. Семето паѓа во март-април следната година. долгнавести со должина 6 - 12 см., црвено-кафеави, со смола и без смола. долгнавесто овално, аглесто, црно, жолто и со различни бои. Светат од едната страна и имаат крилце што го држи како клештички. Дрвото е познато под името црвено градежно дрво, внатрешно има црвенкаста боја и е доста цврсто, се користи како основен материјал за производство на целулоза за хартија, во градежниот сектор и бродоградежништвото.
Pinus nigra (црн бор) Pinaceae

Pinus

Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986. 

Црна Шума , Пиново - Џена и шумата во Пефкото еднополово, еднодомно растение. Машките имаат жолта боја и овални реси. Женските се црвени, со исправени конуси, по 2 или 3, а поретко 4 на краевите на годишните ластарки.  по 2 во сноп со должина 8 - 15 см. Темнозелени, остри врвови. На краевите обично се жолти и многу тврди, нефлексибилни, малку завртени и запчести. Рок на живеење 4-6 години. вид кој нема големи барања, може да се развие во сува и сиромашна почва, независно од подземните карпи. Расте во полусенка и издржува повеќе во сенка од сите грчки борови (освен петигличестиот).  Во јужна Европа и западна Азија, поконкретно во Шпанија, Ј. Франција, Корзика, Сицилија, Ј. Италија, Балкански Полуостров, Крим, Црно Море, Мала Азија, Кипар и Мароко. Во Грција на Пелопонез, средна Грција, Тесалија, Македонија, Тракија, Самос, Евбеја, Лезбос и Тасос. широки и конусни, симетрични со должина 5 - 8 см. Во однос на гранките се поставени вертикално по 2 - 4, без стебло, имаат сјајна површина и жолто-кафеава боја. Созреваат во октомври/ноември, во втората година од цветањето. Семето паѓа во март-април следната година. цилиндрични, со остри врвови, светлокостенова боја и смола. долгнавесто и овално, обично со слична боја, жолтеникаво со големи крилца поставени како клештички. Дрвото внатрешно има црвенкаста боја, добар квалитет, се употребува во градежништвото, во бродоградбата или како столбови за транспорт на електрична енергија. Исто така, се употребува и за производство на козметички производи.
Pinus peuce (македонски бор) борови (Pinaceae)

Бор

  1. Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. издание Јахудис и сораб. А.Д., 1986.

  2. Дафис С. Шумите на Грција, Музеј на природна историја Гуландри, 2010.

Пожарски бањи l еднополово, еднодомно растение. Машките имаат црвено - жолта боја и овални реси. Женските се во пар, ретко по повеќе (3 - 4) со мало стебло и имаат конусен облик. Цветаат од мај до јуни. по пет во сноп со должина 5 - 10 см. прави, нееластични, со запчести ивици. Растат на врвовите на гранките. Попречниот пресек на иглите е триаголен. зимзелено четинарско дрво што расте во студена клима, најиздржливо во сенка од сите грчки борови. Му треба длабока, влажна и почва богата со силициум. Издржливо е на мраз, снег и ветар. Во споредба со белиот бор, потребна му е повеќе влага и хранливи состојки и претпочита области со поголема облачност.   Црна Гора, Србија, јужна Бугарија и Албанија. Во Грција не формира шуми, но се јавува заедно со белиот бор и буката на планината Ворас и во областа Аридеа (во локациите Оморфо Ливади и Ано Петерник) и во Родопи (локација Цихла).  цилиндрични, со светлокафеава боја и должина 8 - 14 см. Со кратко стебло, се одвојуваат по 1 - 4 или висат од гранките. Оплодните ливчиња имаат клинест облик и кожест изглед. Созреваат во септември/октомври, во втората година од цветањето. Семето паѓа веднаш по созревањето. долгнавести, јајцевидни со остар врв, со црвено-жолта боја и смола. должина 5 - 8 мм. Со двојни крилца. дрвото е соодветно за градежно дрво, намештај и облоги. Би можело да се употреби и за повторно пошумување, за ширење на шумскиот појас на високите планини со силициумови карпи во северна Грција, но и за производство на вода. 
Castanea sativa (Костен ) Fagaceae

Castanea

­­­ Атанасиадис Н. Шумска ботаника ΙΙ: Дрва и грмушки во шумите на Грција, С. Јахудис и сораб. А.Д., 1986. 

Црна Шума еднополови. Еднодомно растение. Цветниците имаат облик на пченица и должина 12-20 см. Цвета од средината на мај до средината на јули. потребна му е длабока почва, влажна, растресита, богата со иловица, хумус и фосфор, кисела до неутрална. Живее во полусончеви места и чувствително е на мраз.  нејзината природна географска распространетост, заради нејзиното ширење од човекот, сè уште не е познато. Денес се јавува во јужна Азија и северна Африка. Во Грција на планините речиси во целата земја. Костенот е прастаро дрво што го докажуваат разните наоди од бронзеното доба. Во средниот век беше храна на сиромашните. Плодовите се сјајни костени, со кожеста обвивка, остар врв, се јадат, а во дрвенестата обвивката - ежовка ги има 2 - 3. Ежовката е покриена со густи боцки и се отвора по созревањето во 4 неправилни дела. Созрева во октомври, во истата годината во која цвета. Големината на костенот зависи од влагата, видот и составот на почвата. наизменични листови во два реда со должина 12 - 20 см. и ширина 3 - 6 см. Листовите се тесни, овални до копјести со остар врв и клинеста основа. Горната површина е гола и темно-зелена, а долната има посветла боја, на почетокот има влакненца, а потоа е гола. Ивиците се многу запчести. Имаат парови жили со должина 15 - 20 см собирањето на костените прво се врши со чукање на плодовите на дрвото, а во продолжение рачно. Некои луѓе под дрвата ставаат мрежи за полесно собирање. Плодовите содржат 50% вода, 45% јаглехидрати и 5% растително масло. Се јадат печени или варени, се употребуваат во слаткарството и кулинарството во разни рецепти, но и како брашно, главно во разни области на Азија.